சிறுபதிவு

அப்போது ஒன்பதாவதோ பத்தாவதோ படித்துக் கொண்டிருந்தேன் என்று ஞாபகம். பக்கத்து வீட்டில் ஒரு குடும்பம் புதிதாக குடி வந்தார்கள். அந்த வீட்டுத் தாத்தா மரம் வளர்ப்பதில் மிகவும் ஆர்வம் கொண்டவர்.

6632b-guavatree

அவர் வீடு கட்டி குடி வந்த போது அந்த வீட்டு வாசலில் ஒரு கொய்யா மரம் இருந்தது. ஆனால் அது எப்போதும் வாடியே தான் இருக்கும். அந்நியன் படத்தில் கலாபவன் மணி வாடகைக் கேட்டு கொடுமைப்படுத்தும் ஒல்லிக் குச்சி மாமி போல இருக்கும்.

ஆனால் அவர் வந்ததும் அந்த இடத்தை அப்படியே மாற்றிவிட்டார். சீக்கு வந்த மரம் படு ஷொக்காக மாறியது. நல்ல இயற்கை உரமிட்டு அதை தெம்பாக்கி விட்டார். பல பூச்செடிகளை நட்டு வளர்த்தார். கொய்யா பழம் காய்த்த போது அதை கண்ணும் கருத்துமாக பார்த்துக் கொண்டார்.

நான் கொய்யா அடிக்க முயற்சி செய்யும் போதெல்லாம், எங்கிருந்து பார்ப்பார் என்று தெரியாது, “ஆருடா அவன் கொய்யா அடிக்கிறது” நான் தான் என்று நன்றாகவே தெரியும். ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் அவர் திட்டுவதும் அவருக்குத் தெரியாமல் கொய்யா அடித்துத் திண்பதும் ஒரு ஆனந்தம் தான். ஆனால் அவர் மகனுக்கு மரம் வளர்ப்பதில் பெரிய நாட்டம் ஒன்றும் இல்லை.

மழை பெய்யும் காலத்தில் கொய்யா நன்றாக விளையும், வெயில் காலத்தை விட மழைக் காலங்களில் விளையும் கொய்யா பழம் மிகவும் சுவையாக இருக்கும் என்பது என் அனுபவம்.

என்ன தான் திட்டினாலும் நான் கொய்யா பறித்து தின்பதில் அவருக்கு ஒரு திருப்தி தான். தான் வளர்த்த ஒரு மரத்தின் பயனை இவன் ஒருவனாவது பெறுகிறானே என்ற சந்தோஷம். ஒரு பதிவை எழுதிவிட்டு அதை யாராவது படித்தார்கள் என்பதை பார்க்கும் போது ஒரு திருப்தி வரும் பாருங்கள் அது போன்றது. அவர் அந்த கொய்யா மரத்தை மிகவும் நேசித்தார் என்றே சொல்ல வேண்டும்.

ஒரு நாள் விடியர்காலை நேரம் பக்கத்து வீட்டு அழுகையும், ஓலமும் எங்களை எழுப்பி, தாத்தா இறந்த செய்தியையும் சொன்னது. அவரைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் அவரை ஏமாற்றி விட்டு கொய்யா பறிக்கும் ஒரு குறும்பும், பெரிதாக ஏதோ சாதித்து விட்ட மகிழ்ச்சியும் என்னிடம் இருக்கும்.

ஆனால் அவர் இறந்து விட்டார் என்று கடைசியாக பார்க்கப் போன போது ஒரு சின்னக் குற்ற உணர்ச்சி இருந்தது. அந்த வயதில் அது என்ன விதமான உணர்ச்சி என்றே தெரியவில்லை. அப்பா அழைத்த போது வரமாட்டேன் என்று கூட மறுத்தேன், கட்டாயப் படுத்து அழைத்துப் போனார். அவர் ஆசைப்பட்ட ஏதோவொறு கொய்யாவை நான் திருடி தின்றுவிட்டேனா என்று கூட எண்ணினேன்.

அவர் இறந்த பிறகு அந்த மரம் மிக மிகச் சொற்பமாக விளைய ஆரம்பித்தது. அடுத்த மழைக்காலத்திற்காக காத்திருந்தேன். இந்த முறை குறைவான மழை தான் பொழிந்தது. அவரில்லாமல் கொய்யா அடிக்கும் சுவாரசியமும் குறைந்தது. அவ்வபோது கொய்யா அடித்து சாப்பிட்ட போது சுவை குறைந்தது போன்ற உணர்வு.

சில மாதங்கள் போன பின்பு அந்த கொய்யா மரம் மீண்டும் தன்னுடைய பழைய சீக்கு வந்த நிலையை அடந்தது. தாத்தாவின் மகனும் ஒரு தோட்டக்காரரை வைத்து உரமெல்லாம் போட்டுப் பார்த்தார். ஆனால் அந்த கோய்யா மரம் நல்ல நிலையை அடையவில்லை.

ஒரு நாள் பள்ளியை விட்டு வந்த போது அந்த மரம் இல்லை.

“தேவையில்லாமல்” இடத்தை அடைத்துக் கொண்டு இருப்பதாக சொல்லி வெட்டி விட்டார்கள் என்று அப்பா மூலம் தெரிந்துக் கொண்டேன்.

மரங்களுக்கும் உணர்வுகள் உண்டு என்பதை அனுபவ ரீதியாகத் தெரிந்து கொண்டத் தருணம் அது.

ஒரு நாள் காலை எழுந்து வந்து தூக்கக் கலக்கத்தில் வெளியே வந்த எனக்கு ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி காத்திருந்தது, என் வீட்டிற்கு வெளியே முற்றத்தில் ஒரு சின்ன கொய்யா மரம் துளிர்த்து என்னைப் பார்த்து சிரித்தது.

கொய்யா மரம்

Advertisements
சிறுபதிவு

தற்போது நடந்து வரும் நாடாளுமன்றக் கூட்டத் தொடர் பல்வேறு விதமான காரணங்களால் முடங்கியிருக்கிறது. சாதாரணமாகவே நமது அரசியல்வாதிகள் அங்கே போய் தூங்குவார்கள் அல்லது போகவே மாட்டார்கள். இப்போது அங்கே விவாதத்துக்கே இடம் இல்லாத படி அமளிகளாலும்,  கூச்சல் குழப்பங்களாலும், ஆளும் கட்சியின் மெத்தன போக்காலும் வீணாகிக் கொண்டிருக்கிறது.

மகளிர் மசோதா, தெலுங்கானா விவகாரம், வகுப்புவாத மற்றும் வன்முறை தடுப்பு மசோதா- போன்ற விவாதத்திற்குரிய மசோதாக்களை இப்போது (மிக குறுகிய காலமேயுள்ள) நிறைவேற்ற மத்திய அரசு முயற்சி செய்வதை பார்க்கும் போது அதன் அக்கறை அடுத்து வரும் நாடாளுமன்ற தேர்தலில் தான் உள்ளது என்பது தெளிவு. இது போன்ற மசோதாக்களை நிறைவேற்றி அதன் மூலம் ஒரு சில எம்.பி சீட்டுகளை வெல்லலாம் என்று நினைக்கிறார்கள் போலும்.

நாடாளுமன்றத்தில் விவாதங்கள் மூலம் அந்தந்த மசோதாகள் மீது ஆரோக்கியமான விவாதம் நடைபெற்று அதனுடைய நன்மை- தீமைகள் ஆராயப்பட்டு அவை ஒருமனதாக நிறைவேற்றப்பட வேண்டும். அதற்குத் தான் நாம் நம்முடைய வரிப் பணத்தையும், அதிகாரங்களையும் தந்து அனுப்பியிருக்கிறோம்.

அப்படி செய்ய ஆளும் கட்சி அதற்கு தேவையான சூழ்நிலையை ஏற்படுத்த வேண்டும். எதிர்கட்சிகளும் அதற்கு துணை புரிய வேண்டும். அது தான் ஜனநாயகத்தின் மீது நம்பிக்கை கொண்டு வரும்.

*****************************************************

இந்தியாவில் விற்கும் குறைந்த விலை கார்களின் பாதுகாப்பு தன்மைப் பற்றி ஒரு நிறுவனம் ஆராய்ந்து தன் அறிக்கையை வெளியிட்டிருக்கிறது. அதன் அறிக்கை அதிர்ச்சி அளிப்பதாக இருக்கிறது.

எந்தவொரு நிறுவனமும் இந்த சிறிய வகை கார்களில் சரியான பாதுகாப்பு முறைகளை அளிக்கவில்லை. ஒவ்வொரு கார்களிலும் காற்று பை (Air bag) எனப்படும் விபத்து பாதுகாப்புக் கருவி இருக்க வேண்டும். விபத்தின் போது அந்த காற்றுப் பை விரிந்து உயிர் சேதாரத்தை தவிர்க்க உதவும். அந்த பாதுகாப்புக் கருவியை எந்த நிறுவனமும் தருவதில்லை. இதே நிறுவனங்கள் வெளிநாடுகளில் விற்பனை செய்யும் போது இந்த பாதுகாப்புக் கருவி இல்லாமல் விற்பனை செய்வதில்லை.

மேலும் அவற்றின் பாகங்களும், வண்டியின் கட்டுமானத்திற்கு பயன்படும் உலோகம் லேசானதாக இருக்கிறது. இதனால் ஒரு விபத்தின் போது அவை அப்பளமாக நொறுங்கி பயனாளர்களுக்கு அதிகமான சேதாரம் தருகிறது.

இந்தியர்களின் உயிர் என்ன கிள்ளுக்கீரையா? இதே வெளிநாடுகளில் விற்பனை செய்யும் போது அந்த நாட்டின் விதிகளை கடைப் பிடிக்கும் நிறுவனங்கள் இங்கே அவற்றை வசதியாக மறந்துவிடுகின்றன.

நமது மக்களுக்கு எதையும் சாதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளும் தன்மை அதிகம். ஆனால் அது தான் இப்போது உள்ள பல பிரச்சினைகளுக்குக் காரணமாக உள்ளது. எந்த ஒரு விதியையும் சரியாக பின்பற்றுவதில்லை. இது போக்குவரத்து சிக்னலில் இருந்து நாடாளுமன்ற விவகாரம் வரை பொருந்தும்.

இந்த “Careless” தன்மை நமது சாபக்கேடு. ஒருவர் அரசு அதிகாரிக்கு லஞ்சம் தறுவதை “பாவம் அவர் நமக்கு தானே உதவி பன்றார் அதுக்கு நாம நன்றி செலுத்துறோம்” என்று நியாயப் படுத்துகின்றார். அதிகாரியோ அவருடைய “நன்றி”யை அனைவரிடமும் எதிர்ப்பார்க்கின்றார். இதுவே மிகப்பெரிய ஊழலுக்கு ஆரம்பப்புள்ளியாக இருக்கிறது.

இதையெல்லாம் சாதகமாக வைத்துத் தான் எல்லா அரசியல்வாதிகளும், பணக்காரர்களும், சந்தர்ப்பவாதிகளும் பிழைக்கின்றனர். விதிகளை பின்பற்றுவதை மிகத் தீவிரமாக நாம் செய்ய வேண்டும் அப்படி இல்லையென்றால் அது நமக்கு தான் நஷ்டம்.

*****************************************************

ஜி.யு போப் என்பவர் இங்கிலாந்தில் இருந்து பாரத நாட்டிற்கு வந்து மதப் பிரச்சாரம் செய்ய வந்திருந்தார். இங்கே வந்த அவர் தமிழைப் பற்றி தெரிந்துக் கொண்டு அதன் மீது பற்று கொண்டு தமிழ் படித்தார், தமிழறிஞரானார்,

திருவாசத்திற்கு உருகாதார், ஒரு வாசகத்திற்கும் உருகார் என்ற சொல்லுக்கு ஏற்ப திருவாசகம் படித்து அதன் சிறப்பை உணர்ந்து அதனை ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்தார். இதைக் கண்டு சிலர், வந்த வேலையை விட்டுவிட்டு மாற்று  மத நூலை மொழிபெயர்த்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்றும் அதனை விசாரிக்க வேண்டும் என்று இங்கிலாந்தில் வழக்கு தொடர்ந்தனர்.

வழக்கை விசாரித்த நீதிபதி ஜி.யு போப் மொழிபெயர்த்த நூலை படித்தால் தான் இந்த வழக்கில் சரியான தீர்ப்பு வழங்க முடியும் என்று அவரிடம் அந்த நூலை வாங்கிப் படித்தார்.

வழக்கு மறுபடியும் நீதிமன்றத்தில் வந்தது. அந்த நீதிபதி சொன்னாராம். “நான் இந்த புத்தகத்தை படித்து முடித்துவிட்டேன். படித்தப் பின்பு தான் நான் உனக்கு அதிகபட்ச தண்டனை வழங்க வேண்டும் என்று முடிவெடுத்து இருக்கிறேன்” என்றார். ஜி.யு போப் அதிர்ச்சி அடைந்தார்.

பின்பு நீதிபதி தொடர்ந்தார்- “இந்த புத்தகத்தை படித்து முடித்த பின்னும் நீ அந்த மதத்திற்கு மாறாமல் உன் மதத்தைப் பிரசாரம் செய்துக் கொண்டிருக்கிறாயே? அது தவறு தான்” என்றாராம் அவர்.

– மெகா டி.வியில் தெளிதமிழர் பேரவை சார்பில் நடந்த பட்டிமன்றத்தில் கேட்டது.

*****************************************************

கூத்து – 10/2/2014

சிறுபதிவு

இன்றைக்கு தமிழக மக்களின் வாய்க்கு அவலாகக் கிடைத்தவர் மு.க.அழகிரி. அவர் தி.மு.க விலிருந்து (திராவிடர் முன்னேற்ற கழகமா அல்லது திரு மு. கருணாநிதி குடும்ப சொத்தா?)  நீக்கப்பட்டது முதல் அவரைப் பற்றியும், அவர் “தம்பி” சுடாலின் பற்றியும் கமென்ட்களும், நிலைத்தகவல்களும் (Status) குவிந்துக் கொண்டிருக்கின்றன.

இவரை தி.மு.க விலிருந்து நீக்கியதால் வரும் நாடாளுமன்ற தேர்தலில் ஏதாவது பயன் கிடைக்கும் என்று தலைவர் கணக்குப் போட்டிருப்பார் என்று தோன்றுகிறது. கடந்த ஆட்சிக் காலத்தில் நடைப்பெற்ற ஊழலாலும், மக்கள் விரோத போக்காலும், அமைச்சர்கள் முதல் அடிப்பொடிகள் வரை செய்த அட்டகாசங்களால் இழந்த மதிப்பை மீண்டும் பெறுவதர்குரிய வாய்ப்பாக இது இருக்கும் என்று நினைக்கிறார் போலும்.

 மேலும் தன் குடும்பத்துக்காக தமிழ் மக்களை அடமானம் வைத்தவர் என்ற அவப்பெயர் அழகிரியை கட்சியை விட்டு நீக்கியதால் அகலும் என்பது போன்ற மாயையில் இருக்கிறார். இதற்காக அவருடைய “ஒன்றுவிட்ட” தம்பி வீரமணியை விட்டு ஒரு அறிக்கை வேறு. தேர்தல் முடியும் வரை இது போன்ற அரசியல் காமெடிகளும், கோமாளித்தனங்களும் தொடரும் என்று நம்புவோம்.

********************************************************

இந்திய அளவில் தற்போதைய காமெடி பீஸ் திரு.ரா கா, (அ கேவிடமிருந்து தட்டிப் பறித்திரிக்கிறார்) அவரை வைத்து அர்னாப் கோஸ்வாமி செய்த நேர்முக கேள்வி பதில் நிகழ்ச்சி மாபெரும் வெற்றி என்று காங்கிரஸார் அலறுகிறார்கள். எல்லா கேள்விகளுக்கும் நேரடியாக அல்லாமல் சுற்றி வளைத்து பதில் சொல்லி சமாளித்ததைப் பார்க்கும் போது, தம்பி தமிழினத் தலைவர் மு.க வுக்கே சவாலாக வரும் போலத் தெரிகிறது. வாழ்க பாரதம்!!!

********************************************************

தனியார் விமான நிறுவனங்கள் எம்.பி க்கள் தங்கள் விமானங்களில் பயனம் செய்யும் போது இலவச தீனிகள், தனியான லௌஞ்சுகள் தர வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைத்துள்ளதாக செய்தி வந்துள்ளது.

அடப்பாவிகளா!! உங்களுக்கு சம்பளம் தருவதே ஒரு தண்டச் செலவு, இதுல ஓசில விமானப் பயனம் அதுல உங்களுக்கு ஓசில நொறுக்குத் தீனி, ‘தண்ணி’ எல்லாம் தரனுமா. இது மட்டும் ஒரு ஐ.டி கம்பெனியா இருந்தா cost cuttingனு சொல்லி எல்லா கனெக்ஷனையும் புடுங்கி இருப்பானுக. அடுத்த ஜென்மத்திலாவது எம்பி எம்பி குதித்தாவது எம்.பி. ஆயிடனும்.

********************************************************

“நான் தேடும் செவ்வந்தி பூவிது…” என்று இளையராஜா தன்னுடைய இசை மழையை பொழிந்துக் கொண்டிருந்தார்.

அந்த வெள்ளத்தில் கண்களை மூடி மூழ்கும் தருவாயில், இன்னொரு குரல் இ.ரா வுக்கு கோரஸாக,

  “தாலாட்டு பாடாமல் தூங்காது என் பிள்ளை, அஅஆ..”

 என்று இழுத்து என்னை மூழ்க விடாமல் காப்பாற்றியது.

 புதிதாக இருந்தார் அந்த கோரஸ் நபர். Cabல் முதல் முறையாகப் பார்த்தேன் அவரை.

 நானும் நம்ம கம்பெனி கல்சுரல்ஸில் பாட்டு பாடப் போகிறேன் என்றார். நானும் சிரித்து, நன்றாக பாட்டு பாடுகிறீர்கள் என்றேன். பாட்டு பாட கற்றுக் கொண்டீற்களா என்று கேட்டு வைத்தேன்.

 அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லீங்க ஏம் ஜஸ் பாத்ரூம் சிங்கர் தான் என்றார். பின்னர் சிறிது நேரம் தன்னுடைய சாகித்யத்தை காட்ட மீண்டும் ஒரு பல்லவியை இ.ரா வுடன் பாடினார். பொறுத்துக்கொண்டேன்!!

 நீங்களும் வந்து பாட்டு கேளுங்களேன் என்றார், உடனே நான் “எங்க? பாத்ரூமுக்கா!!” என்றேன். கோரஸ் நபர் சிரித்துக் கொண்டே திரும்பிக் கொண்டார். அப்புறம் என்ன இ.ரா மட்டும் பாடிக் கொண்டிருந்தார்.

********************************************************

கூத்து – 29/1/2014

சிறுபதிவு

புன்னகை

மனிதன் கண்டுபிடித்த பலவற்றுள் நான் சிறந்த கண்டுபிடிப்பு எனக் கருதுவது புன்னகையை தான். புன்னகை தான் மனிதனை விலங்குகளிடமிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. மனிதனை தவிர எந்த “விலங்கு”களாலும் சிரிக்க முடியாது.புன்னகை, மகிழ்ச்சியை பகிர்ந்து கொள்வதற்கு ஒரு இன்றியமையாத ஊடகம்.

 புதிய அறிமுகத்திற்கு ஒரு கடவு சீட்டாக (Ticket) உள்ளது. இறுக்கமான சூழ்நிலையை இளக வைக்க ஒரு அருமருந்தாக பயன்படுகிறது. சமயத்தில் “காக்காய்” பிடிக்கவும், சிலரிடம் நமக்கான வேலையை செய்து முடிக்கவும் உதவுகிறது. வாழ்வின் உன்னதமான தருணங்களை நினைத்து பார்க்கும் போது ஏற்படும் பெருமிதத்தின் வெளிப்பாடு.ஒவ்வொருவரும் மற்றவரை பார்க்கும் போது ஏற்படும் சினேக புன்னகை. நெடுநாள் கழித்து சந்திக்கும் நண்பர்களிடம் பெருகிவரும் புன்னகை. ஒரு அருமையான இயற்கை காட்சியைப் பார்க்கும் போது அதன் பிரமாண்டத்தை நினைத்து வரும் ஆச்சர்ய புன்னகை. 

   அலுவல் ரீதியான புன்னகை!! அதிலும் பல வகைகள் உண்டு! நமக்கு மேலே இருக்கும் “பெருந்தலைகளை” பார்க்கும் போது வருவது மரியாதையான புன்னகை, நமக்கு கீழே வேலை பார்க்கும் அலுவலர்களை பார்க்கும்  வருவது பெருமிதம் கலந்த புன்னகை. நம்மை விட அதிகம் சம்பாதிக்கும் சக பணியாளர்களை பார்க்கும் போது வருவது ஏக்கப் புன்னகை. 

   “காதல் இல்லாத நகரம், அது காற்று இல்லாத நரகம்   எனப் பாடுகிறார் ஒரு கவிஞர். புன்னகை இல்லாத காதலா?! பேசாக் காதல், பார்க்காத காதல் என்று பலவகையான காதல்களை நாம் பார்த்திருக்கலாம். ஆனால் எப்படிப்பட்ட காதலர்களானாலும் தன்னிலை மறந்து சிரிப்பதையோ, தமக்குள் தாமே பேசிச் சிரிப்பதையோ பார்க்காமல் இருக்க முடியாது. 

   சுவையான பேச்சை ரசிக்கும் போதும், நல்ல நகைச்சுவையை உணரும் போதும் வெளிப்படுவது வெடிச்சிரிப்பு. கேலி செய்யும் போது வருவது நமுட்டுச் சிரிப்பு.

   இப்படி மனித வாழ்வில் பல்வேறு சமயங்களில், பல்வேறு பரிமானங்களைப் பெறுகிறது புன்னகை. சிறுவயதில் கள்ளமில்லாமல் சிரிக்கும் தன்மை நாம் வளரும் போது குறைந்து, குறைந்து ஒரு கட்டத்தில் சின்னச்சின்ன விஷயத்துக்கெல்லாம் கோபப்படுவதும், ஆத்திரப்படுவதுமாக அழிந்து போகிறது. அதனால் தானோ என்னவோ இப்போதெல்லாம் நகைச்சுவையை பிரதானமாக வைத்து வரும் திரைப்படங்கள் எல்லாம் வெற்றி பெறுகின்றன. மனிதன் மகிழ்ச்சிக்கான தெடலை இது போன்ற திரைபடங்கள் சிறிது தணிக்கின்றன.  

   ஆனால் அதைவிட, நம் குடும்பத்தினரிடம், நண்பர்களிடம் மற்றும் நாம் வாழும் சமூகத்திடமும் நாம் அன்பாக இருப்பதுதான் நமக்கு மீண்டும் அந்த கள்ளமில்லா சிரிப்பு கிடைக்க ஒரே வழி. அப்படி ஏதாவதொரு தருணத்தில் நம் முகத்தில் அரும்பும் புன்னகைக்கு இந்த உலகமே ஈடாகாது. அதை அறியாமல் நாம் வெளியே தேடுவது அறியாமை.

மந்திர புன்னகை