சிறுபதிவு

இன்று கார்கில் வெற்றி தினம். இந்த நாளை கொண்டாடுகையில் இந்த வெற்றிக்கு காரணமாக இருந்து தம் இன்னுயிரை ஈந்த மாவீரர்களின் தியாகத்தை நினைவு கூர்வோம்

யோகேந்திர சிங் யாதவ், பரம்வீர் சக்ரா விருது

யோகேந்திர சிங்

யோகேந்திர சிங்

கிரெனெட் வீரர் யோகேந்திர யாதவ், டைகர் ஹில்ஸ் எனும் மலைபகுதியை கைப்பற்ற சென்ற காடக் ப்ளாடூனில் ஜூலை 3- 4, 1999 ஆண்டு பங்கு பெற்றார். மலைபகுதி மிகவும் சரிவாகவும், பனிபடர்ந்ததாகவும் இருந்தது. அத்தகைய பாதையில் தன் படையினருக்காக கயிறுகளை கட்டும் பணியை மேற்கொண்டார் யோகேந்திரசிங் யாதவ். அப்போது அதை கவனித்த பாகிஸ்தானியர்கள் குண்டுமழை பொழிந்தார்கள். இந்த தாக்குதலில் காடக் பிளட்டூனின் கமான்டர் உள்ளிட்ட பல வீரர்கள் வீரமரணம் அடைந்தார்கள். ஒட்டுமொத்த இந்திய ராணுவ தாக்குதலும் தோல்வி அடைந்து முடங்கும் நிலை உருவானது.

இதை கவனித்த கிரேனேடியர் யோகேந்திரசிங் யாதவ் சாமர்த்தியமாக குண்டு மழைக்கு நடுவேயும் தனி ஒருவராக முன்னேறி சென்று, கிரெனைடுகளை வீசியும், தன்னிடம் இருந்த ஆயுதங்கள் தீரும் வரையும் போரிட்டு நாலு பாகிஸ்தானியரை கொன்றார். எதிரியின் குண்டுகள் அவர் உடலை துளைத்தும் மரணிக்கும் கடைசி வினாடி வரை அவரது துப்பாக்கி குண்டுகளை உமிழ்வதை நிறுத்தவில்லை. யோகேந்திரசிங் யாதவின் வீர மரணத்தை கண்ட இந்திய ராணுவம் உத்வேகம் அடைந்து முன்னேறி சென்று டைகர் ஹில்ஸை தாக்கி கைப்பற்றியது.

கேப்டன் மனோஜ் குமார் பாண்டே, பரம்வீர் சக்ரா விருது 

மனோஜ் குமார்

மனோஜ் குமார்

ராணுவத்தில் சேர்கையில் இன்டர்வியூவில் இவரிடம் கேட்கப்பட்ட கேள்வி “நீ ஏன் இந்திய ராணுவத்தில் சேர விரும்புகிறாய்?” என்பது

அதற்கு மனோஜ்குமார் பாண்டே அளித்த பதில் “நான் பரம்வீர் சக்ரா விருதை வெல்ல விரும்புகிறேன்”!!! பரம்வீர் சக்ரா விருது வீரமரணம் அடைந்த மாவீரர்களுக்கு வழங்கபடும் விருது.

இவர் கார்கில் போரில் ஜூபார் பகுதியை கைப்பற்ற நடைபெற்ற போரில் பங்குபெற்றார். மிக குறுகலான பகுதியில் படைகளை வழிநடத்தி சென்றார். இதை கண்ட எதிரிகள் குன்டுமழை பொழிந்தார்கள். குண்டுகளை மார்பில் தாங்கியபடி வீர முழக்கம் எழுப்பியபடி முன்னேறி பாய்ந்தார் மனோஜ் பாண்டே. குண்டுகள் தீர்ந்த நிலையில் எதிரியின் முதலாவது பங்கரை அடைந்து அங்கே இருந்த இரு பாகிஸ்தானியரை வெறும் கையால் அடித்து கொன்றார். அதன்பின் குன்டுகாயத்தால் தம் இன்னுயிரை இழந்தார். தம் கேபட்னின் வீரமரணத்தை கண்ட இந்திய ராணுவத்தினர் உயிரை துச்சமென மதித்து முன்னேறி தாக்கினார்கள். கேந்திரிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஜூபார் பகுதி இந்திய ராணுவத்திடம் வீழ்ந்தது

 கேப்டன் விக்ரம் பாத்ரா, பரம்வீர் சக்ரா விருது

விக்ரம் பத்ரா

விக்ரம் பத்ரா

கேப்டன் விக்ரம் பாத்ரா 17,000 அடி உயரம் கொண்ட பாயின்ட் 5140 எனும் மலை சிகரத்தை கைப்பற்ற நடந்த போரில் பங்கு பெற்றார். தம் வீரத்துக்காக ‘ஷேர் ஷா (சிங்க ராஜா) என அழைக்கபட்ட விக்ரம், மலையின் பின்பகுதி வழியே எதிர்பாராதவிதமாக ஏறி தாக்குதல் தொடுத்தார். கடும் குண்டுமழைக்கு இடையே உடலெங்கும் குன்டுகாயங்களை தாங்கியபடி மலை உச்சியை நெருங்கிய விக்ரம் அங்கிருந்து சுட்டுகொண்டிருந்த எதிரியின் பீரங்கி மேல் இரு கிரனைடை எறிந்தார். அதில் இருந்து எதிரி மீள்வதற்குள் மலை உச்சியை அடைந்து மூன்று எதிரிகளை தனி ஒருவராக கொன்றார். அதன்பின் இந்திய படை மலை ஏறி எட்டு பாகிஸ்தானியரை கொன்று ஒரு பெரிய மெஷின்கன்னையும், கேந்திரிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பாயின்ட் 5140வையும் கைப்பற்றியது. மலை உச்சியில் இந்திய கொடியைப் பறக்கவிட்டபின் விக்ரம் சர்மா தம் இன்னுயிரை நீத்தார்

ரைபிள்மேன் சஞ்சய் குமார், பரம்வீர் சக்ரா விருது

சஞ்சய் குமார்

சஞ்சய் குமார்

இவர் சாதாரண படைவீரர். ஆனால் அசாதாரணமான வீரத்தை களத்தில் காட்டினார். ஏரியா பிளாட் டாப் எனும் மலைபகுதியை கைப்பற்ற சென்ற படையில் பங்கு பெற்றார். மலை உச்சியில் இருந்து எதிரிகள் சுட்டார்கள். குண்டுமழைக்கு நடுவே மலை ஏறும் நிலையில் 150 அடி தூரத்தில் எதிரி பங்கர் ஒன்றை பார்த்தார் சஞ்சய்குமார்

150 அடிதூர பங்கரை நோக்கி எழுந்து ஓடினார். எதிரிகுண்டுகள் அவர் மேல் பாய்ந்தவண்ணம் இருக்க மார்பில் மூன்று குண்டுகளை தாங்கியபடி ஓடினார். அடுத்த குண்டு அவரது மணிக்கட்டில் பாய்ந்து துப்பாக்கீயை வீழ்த்தியது. தளராமல் பங்கரை அடைந்து வெறும் கையால் மூன்று பாகிஸ்தானியரை அடித்து கொன்றார் சஞ்சய் குமார். அதன்பின் அவர்களின் இயந்திர துபாக்கியை எடுத்து இரண்டாவது பங்கரில் இருந்த பாகிஸ்தானியரை சுட்டுகொன்றார். அதிர்ச்சி அடைந்த பாகிஸ்தானியர் இரண்டாவது பங்கரை விட்டு ஓடினார்கள். ஏரியா பிளாட் டாப்பை இப்படி தனி ஒருவராக தன் இன்னுயிரை பலி கொடுத்து கைப்பற்றினார் சஞ்சய்குமார்.

மேஜர் சரவணன், வீர் சக்ரா விருது

மேஜர் சரவணன்

மேஜர் சரவணன்

மேஜர் சரவணன் படாலிக் பகுதியை கைப்பற்ற நடந்த போரில் பங்கு பெற்றார். கார்கில் போர் முழுக்க மலைபகுதியின் மேல் இருந்து தாக்கும் எதிரியை கீழே இருந்து தாக்கி அழிக்கும் நிலையிலேயே இந்திய படை இருந்தது. இப்போரில் மேலே இருந்து சுட்ட எதிரி மேல் ஒரு ராக்கெட்டை செலுத்தி இரு எதிரிகளை அழித்தார் சரவணன். அவர் உடலில் ஷார்ப்பனல் குண்டு பட்டபோது அவரது கமாண்டர் “போதும். சரவணன், வந்துவிடு” என அழைத்தார். தன் உயிர் போகும் நிலையை உணர்ந்த சரவணன் “இன்று இல்லை, காப்டன்” (Not today, captain) என சொன்னபடி குண்டுகளை வீசி மேலும் மூன்று எதிரிகளை வீழ்த்தியபின் கார்கிலின் வெண்பனியில் விழுந்து வீரமரணம் அடைந்தார்.

நாட்டுக்காக எல்லாரும் சிலவற்றை கொடுத்தார்கள். ஆனால் இம்மாவீரர்கள் தம்மிடம் இருந்த அனைத்தையும் தாய்நாட்டுக்காக ஈந்தார்கள். இவர்களை நினைவை நம் மனதில் என்னாளும் போற்றுவோம்

வந்தே மாதரம்! வெல்க பாரதம்!! வாழ்க இம்மாவீரர் புகழ்!!!

நன்றி : திண்ணை.காம்

கார்கில் வெற்றி தினம் – இன்று

Advertisements
சிறுபதிவு

பிப்ரவரி 19 1627 – சத்ரபதி சிவாஜி பிறந்தார்.

மிக சாதாரண நிலையில் இருந்து தன்னுடைய சொந்த முயற்சியின் மூலம் இந்த உலகை வென்றவர்கள் தான் சரித்திரத்தில் பெயர் பெறுகின்றனர். அப்படிப் பட்ட உன்னத நிலையை எய்தியவர்கள் மிகவும் சிலரே, அந்த சிலரில் குறிப்பிடத் தகுந்தவர் மன்னர் சத்ரபதி சிவாஜி ஆவார்.

சத்ரபதி சிவாஜி மகராஜ்

சத்ரபதி சிவாஜி மகராஜ்

இரும்பைவிட வலிமையான மன உறுதி, கூர்மையான அறிவுத் திறன், தன்னை போன்றே சிந்திக்கவும், செயலாற்றவும் கூடிய வலிமையான படையை உருவாக்கிய சிந்தனை இவையெல்லாம் தான் சத்ரபதி சிவாஜியை மாபெரும் வெற்றி வீரனாக மாற்றியது.

  1. முதன் முதலில் கெரில்லா போர்முறையை அறிமுகப்படுத்தியவர்.
  2. 16 வது வயதிலேயே தன்னுடைய முதல் கோட்டையைப் பிடித்தவர்.
  3. தான் சந்தித்த எந்த போரிலும் தோற்காதவர்.
  4. அவுரங்கசீப்பினால் கடைசி வரை தோற்கடிக்கப்படாதவர்.
  5. மாபெரும் முகலாய சாம்ராஜ்யத்தை தன்னுடைய மிகச் சிறிய படையை வைத்து சிதறடித்தவர்.
  6. உளவுத் துறையை மிகத் திறமையாகப் பயன்படுத்திவர்.
  7. வலிமையான கப்பல் படையை உருவாக்கக் காரணமாக இருந்தவர்.
  8. ஹிந்து சாம்ராஜ்யத்தை ஸ்தாபித்தவர், இருந்தும் அனைத்து மதங்களையும் சரி சமமாக மதித்தவர்.
  9. பெண்களைப் பெரிதும் மதித்தவர்.
  10. வாழ்வில் மிக மோசமானத் தருணங்களிலும் துவண்டு போகாமல் அசாதாரணமான துணிச்சலையும், போராட்ட குணத்தையும் காட்டியவர்.

அமெரிக்க – வியட்னாம் போர் முடிந்த பின்பு பாரதம் வந்த அப்பொதைய வியட்னாம் தலைவர், முதலில் பார்க்க விரும்பியது சத்ரபதி சிவாஜியின் சமாதியை தான். அங்கு வந்த அவர் சிவாஜிக்கு மரியாதை செலுத்தி விட்டு அதற்கான காரணத்தை அவர் சொன்னார்.

வல்லரசான அமெரிக்காவை எதிர்க்கும் துணிச்சலை அவர்கள் (வியட்நாமியர்கள்) பெற்றது சிவாஜியின் மூலம் தான். அவருடைய கெரில்லா போர்முறை, அவர் பயன்படுத்திய சாதுரியமான உத்திகள், சாகசங்கள் அவர்களுக்கு தெம்பும், உற்சாகமும் தந்து அமெரிக்காவை வீழ்த்த பேருதவி செய்தது. அதை நினைவு கூர்ந்தே அவர் பாரதம் வந்ததும் சத்ரபதி சிவாஜிக்கு மரியாதை செலுத்தினார்.

இன்று சத்ரபதி சிவாஜியின் 387வது பிறந்த நாள்.

சத்ரபதி சிவாஜி

சிறுபதிவு

நேதாஜி:

நேதாஜி இந்த வார்த்தைக்கு அர்த்தம் “தலைவர்” என்பது ஆகும். சிலருக்கு மட்டுமே அவர்களுக்கு தரும் பட்டப்பெயர் பொருந்தும். (நம் ஊரிலும் சிலர் இருக்கிறார்கள் எளைய தளபதி, சுமால் தளபதி, பிர்ச்சி தளபதி என்று அவர்களுக்கும் அதற்கும் சம்பந்தமே இல்லாமல்). ஆனால் சுபாஷ் சந்திர போஸுக்கு நேதாஜி என்ற பெயரே நிலைத்துவிட்டது. அவர் அதற்கு உதாரணமாகவும் திகழ்ந்தார்.

கொல்கத்தாவின் வீதிகளில் ஒரு சுதந்திரத் தலைவர் உரையாற்றிக் கொண்டிருந்தார். அவர் கூறிய சில வாசகங்கள் அங்கே இருந்த ஒரு சிறுவனின் மனதில் பதிந்தது. அவன் அதை மனதில் பாடம் செய்து கொண்டே தன்னுடைய நோட்டில் எழுதுவதற்கு அவனுடைய வீட்டிற்குள் ஓடினான்.

வீட்டிற்குள் அமர்ந்திருந்த தன்னுடைய தம்பியைத் தாண்டி ஓடினான். அதை கண்ட அவனுடைய தம்பிக்கு வெகுவாக கோபம் வந்தது. அவனை தாண்டி குதித்து சென்றதால் வந்த கோபம் அதையும் மீறி அப்படி என்ன அவசரமாக செய்யப் போகிறான் என்று தெரிந்து கொள்ளும் ஆவலில் சென்று பார்த்தான்.

ஓடிவந்த அண்ணன் தன்னுடைய நோட்டில் கீழ்கண்ட வாசகங்களை எழுதினான் –

நான் பணக்காரனாவேன், நான் மாமனிதனாவேன், நான் புகழ்பெற்றவனாவேன் எனக்காக அல்ல, என் தாய்நாட்டிற்காக

“I will become rich , I will become great, I will become popular – not for myself,  but for my country.”

இந்த வாசகங்களை எழுதி விட்டு அண்ணன் வெளியே போய்விட்டான், ஆனால் அதைப் படித்த தம்பி தன்னுடைய இதயத்தில் எழுதிக் கொண்டான். அதையே தன்னுடைய வாழ்வின் குறிக்கோளாக எடுத்துக் கொண்டான். அந்த சிறுவன் தான் சுபாஷ் சந்திர போஸ். அந்த சுதந்திரத் தலைவர் யோகி ஸ்ரீ அரவிந்தர் ஆவார்.

1897 ஜனவரி 23 அன்று கட்டாக்கில் ஜானகி நாத் போஸ் மற்றும் பிரபாவதி தேவி தம்பதியருக்கு ஒன்பதாவது குழந்தையாகப் பிறந்தார். சிறு வயதிலிருந்தே அறிவாற்றல் மிக்கவராகத் திகழ்ந்தார். 16 வயதிலேயே துறவற நிலை அடைய வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். ஆனால் சரியான குரு கிடைக்காததால் இரண்டு மாதங்கள் கழித்து வீடு திரும்பினார். தன்னுடைய குருவாக சுவாமி விவேகானந்தரை இவர் ஏற்றார்.

தன்னுடைய தந்தையின் வேண்டுகோளின் பேரில் கொல்கத்தா பிரஸிடென்சி கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அங்கே அவருடைய சுதந்திர போராட்ட உணர்ச்சிக்கு தூண்டுதலாக இருந்த அந்த சம்பவம் நடைபெற்றது. அந்த கல்லூரியில் ஓட்டன் என்ற சரித்திரப் பேராசிரியர் இந்தியர்களை தரக்குறைவாக பேசியும், நடத்தியும் வந்தார். இதனால் கோபமுற்ற அவர் தன்னுடைய நண்பர்களை கூட்டிக் கொண்டு அவரை தாக்கினார். இதனால் கல்லூரியிலிருந்து சுபாஷும் அவர் நண்பர்களும் நீக்கப்பட்டார்கள் மேலும் இரண்டு வருடம் எந்தக் கல்லூரியிலும் சேர முடியாமல் படிப்பைத் தொடர முடியாத நிலைக்கு ஆளானார்கள்.

இதனால் தன் கல்வியை ஓராண்டுகாலம் தொடர முடியாதிருந்த சுபாஷ், சி. ஆர். தாஸ் என்று அறியப்பட்ட சித்தரஞ்சன் தாஸ் மற்றும் சிலரின் உதவியுடன் 1917 ஆம் ஆண்டு ஸ்காட்டிஷ் சர்ச் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். அங்கு 1919 ஆம் ஆண்டு இளங்கலைப் பட்டப்படிப்பில் முதல் வகுப்பில் தேறியதுடன் மாணவர்களுக்குரிய படைப் பயிற்சியிலும் சிறப்பாகத் தேறினார்.

நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸ்

நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸ்

1919ல் ஜாலியன் வாலா பாக் படுகொலை நடந்தது. ஜெனரல் டையர் என்ற கொலைகாரன் ஆயிரக்கணக்கான அப்பாவி பொதுமக்களை கொலை செய்தான். இது அவரது வாழ்வில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. அவர் சுதந்திரப் போரில் கலந்து கொள்ள முக்கியமான ஒரு காரணம் என்றும் கூறலாம்.

நாட்டு சூழ்நிலைப்பற்றி அடிக்கடி விவாதங்களில் ஈடுபட்ட சுபாஷை அவரது தந்தையார் அரசியலில் ஈடுபடுத்த விரும்பாமல் (ஐ.சி.எஸ்) இந்தியன் சிவில் சர்வீஸ் (இன்றைய ஐ.ஏ.எஸ் (IAS)க்கு ஈடானது) எழுத லண்டனுக்கு அனுப்பிவைத்தார். அதில் இந்தியாவிலேயே நான்காவதாக தேறினார் சுபாஷ், ஆனால் பாரதத்தை அடிமையாக்கி வைத்திருந்த ஆங்கிலேயரிடம் வேலை செய்யக் கூடாது என்ற முடிவினால் அந்த பட்டத்தை அங்கேயே தூக்கி எறிந்து விட்டு வந்தார்.

இதை பாராட்டிய சித்தரஞ்சன் தாஸ் அவரை சுதந்திர போரில் பங்கு பெற அழைத்தார். இதே சமயத்தில் தான் காந்தியும் பாரத அரசியலில் ஈடுபட்டார். தாஸ் தான் நிறுவிய “தேசியக் கல்லூரியில்” 25தே வயதான போஸை தலைவராக நியமித்தார், அவர் மாணவர்களுக்கு ஆங்கிலேய அரசின் சூழ்ச்சிகளை விளக்கியும் சுதந்திர உணர்வு ததும்பவும் சொற்பொழிவாற்றியதுடன், பாடமும் நடத்தினார்.

1924 கொல்கத்தா மாகாணத் தேர்தலில் வெற்றிப் பெற்று சுபாஷ் கொல்கத்தாவில் பல சீர்த்திருத்தங்களை மேற்கொண்டார். இதனால் அவரைக் கைது செய்து அவரை சிறையில் அடைத்தது. அங்கு அவருக்கு காசநோய் தாக்கியது, இருப்பினும் அவரை சிகிச்சைக்காகக் கூட வெளியே அனுப்ப மறுத்தது ஆங்கிலேய அரசு. பல்வேறு போராட்டங்கள், மக்க்ளிடம் ஏற்ப்பட்ட கொந்தளிப்பு ஆகிய காரணங்களாலும், நோய் முற்றி அவர் பிழைப்பதே அரிது என்று நம்பியதாலும் ஆங்கிலேய அரசு அவரை நிபந்தையின்றி விடுதலை செய்தது.1930ல் ஐரோப்பியசுற்று பயணம் மேற்கொண்டார். பல தலைவர்களை சந்தித்தார்.

நேதாஜியும் ஹிட்லரும்

நேதாஜியும் ஹிட்லரும்

யாசகம் வேண்டிப் பெறுவது அல்ல, போராடிப் பெறுவதே சுதந்திரம் என்ற எண்ணம் கொண்டவர் சுபாஷ். “உங்கள் ரத்ததை தாருங்கள் உங்களுக்கு விடுதலையை பெற்றுத் தருகிறேன்என்று அறைகூவல் விடுத்தவர். இதனால் ஆரம்பத்திலேயே காந்திக்கும் போஸுக்கும் இடையே கருத்து வேறுபாடு நிலவியது. பல இடங்களில் காந்தி எடுத்த தவறான முடிவுகளை சுபாஷ் எதிர்த்தார். சுயாட்சிக்கு காந்தி எதிர்ப்பு தெரிவித்த போது பலரும் அதை எதிர்த்து பேச தயங்கிய போது போஸ் எழுந்து அதை தவறு என்று சுட்டினார். ஜெனரல் டயரை சுட்டுக் கொன்ற உத்தம் சிங்கை பாராட்டி கடிதம் எழுதினார் போஸ், உத்தமின் அந்த வழி தவறு என்று எதிர்த்தார் காந்தி. இதனால் போஸ் திட்டமிட்ட ரீதியில் காங்கிரஸிலிருந்து நீக்கப்பட்டார்.

ஜின்னாவுடன்

நேதாஜி – ஜின்னாவுடன்

1939ல் மீண்டும் போஸ் காங்கிரஸ் தலைவராக தேர்தலில் போட்டியிட்டார், அவரை எதிர்த்து ராஜேந்திர பிரசாத்தையும், நேருவையும் போட்டியிடக் கோரினார் காந்தி. அவர்கள் மறுத்துவிட பட்டாபி சீதாராமையாவை நிறுத்தினார். அதில் 1580 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் போஸ் வெற்றிப் பெற்றார். அதை எதிர்த்து உண்ணாவிரதம்!! இருந்தார்!! காந்தி. அவரை சமாதானப்படுத்த தானே பதவி விலகினார் போஸ்.

ஃபார்வர்டு ப்ளாக் என்ற கட்சியைத் தொடங்கினார் சுபாஷ். அதன் அகில இந்திய தலைவராக அவரும், தமிழகத் தலைவராக பசும்பொன் முத்துராமலிங்க தேவரும் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டனர்.

1940 சமயத்தில் சுதந்திரப் போர் உச்சகட்டத்தை எட்டியிருந்தது. பாரத நாட்டு மக்களிடம் சுதந்திரத் தாகம் வீறு கொண்டெழுந்திருந்தது. அதே சமயம் இரண்டாம் உலகப் போர் ஆரம்பித்திருந்தது. அப்போது ஆங்கிலேய அரசாங்கம் பாரத மக்களின் ஆதரவை வேண்டியது. ஆனால் போஸ் போரில் ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராக மக்களை ஒன்று திரட்டினார். அதனால் அவரை மீண்டும் சிறையில் அடைத்தது. அங்கிருந்து தப்பி சென்ற அவர் இத்தாலி செல்ல திட்டமிட்டிருந்தார். ஆனால் ஹிட்லரின் அழைப்பின் பேரில் ஜெர்மனி சென்றார், அங்கே அவருக்கு சிறப்பான வரவேற்புத் தரப்பட்டது. இந்திய விடுதலைக்கு முழு ஆதரவு தருவதாக ஹிட்லர் உறுதியளித்தார்.

பின்னர் பெர்லினில் ஆசாத் ஹிந்த் என்ற பெயரில் வானொலி ஒலிபரப்புத் துவங்கியது. 3000 வீரர்கள் அடங்கிய போர்ப்படை தயாரானது ஜெர்மனியில். ஆனால் 1942ல் ஜெர்மனி படைகள் ரஷ்யாவில் புகுந்தவுடன் வரலாறு மாறியது. ஜெர்மானிய படைகள் தோல்வி கண்டு பின்வாங்கின, அதைப் பார்த்த போஸ் பாரத விடுதலைக்கு அங்கே எந்த உதவியும் கிடைக்காது என்று அங்கிருந்து ஜப்பான் வந்தார்.

இந்திய தேசிய ராணுவம்

இந்திய தேசிய ராணுவம்

ராஷ் பிஹாரி போஸால் தொடங்கப்பட்டு செயல்படாமல் இருந்த இந்திய தேசிய ராணுவத்தை நேதாஜி மீட்டு அதன் தலைவரானார். பர்மாவில் இருந்து இதனை இயக்கினார், நேதாஜி. ஆனால் ஆங்கிலேய படைகளை சமாளிக்க முடியாமல் திண்டாடியது நமது ராணுவம். இருப்பினும் மனம் தளராமல் பாரத எல்லை வரை முன்னேறியது. விதி வசமாக ஜப்பான் சரணடைந்ததால் இப்படை தோல்வியைத் தழுவியது. அப்போது காந்தி ஐ.என்.ஏ விற்கு ஆதரவு தந்திருந்தால் மிகச் சுலபமாக விடுதலை அடைந்திருக்கலாம்.

அவர் 1945 ஆகஸ்ட் 18 அன்று ஜப்பானில் இருந்து தப்பி செல்ல திட்டமிட்டிருந்ததாகவும். அவர் சென்ற விமானம் விபத்து ஏற்ப்பட்டு அவர் இறந்ததாக நம்பப்படுகிறது. ஆனால் அந்த நாளில் அப்படி ஒரு விபத்து பதிவு செய்ய படவில்லை என்று சமீபத்திய ஆய்வு தெரியப் படுத்துகிறது. இதனை இன்றைய பாரத அரசாங்கம் ஏற்கவில்லை. மேலும் அவர் உயிருடன் இருந்தார் என்று பலரும் நம்புகின்றனர். அவரைப் பற்றிய 33 கோப்புகள் அரசாங்க ரகசியமாக பிரதமர் அலுவலகத்தில் 75 ஆண்டுகளாக உள்ளது சந்தேகத்தை கூட்டுவதாக இருக்கிறது.

 அவர் இறந்தாரா இல்லையா, அப்படி இறக்கவில்லை என்றால் எங்கிருந்தார்? இந்த கேள்விகளுக்கு சரியான பதில்கள் கிடைக்கவில்லை. அவருடைய மரணம் ஒரு மர்மமாகவே இருக்கிறது. அவர் இறந்தாரா என்பதை உறுதி செய்யாமல் அவர் இறந்து விட்டார் என்ற செய்தியை அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டதும், அவரை காந்தி விரும்பாததும், காந்தியை தேச விடுதலை நாயகனாக ஆங்கிலேய அரசாங்கம் உருவகப்படுத்தியதையும் உற்று நோக்கும் போது இதில் ஏதோ ஒரு சூழ்ச்சி இருப்பது கண்கூடு.

 பாரத விடுதலைக்குப் பின் பிரிட்டன் பிரதமர் கிளமென்ட் அட்லீ கொல்கத்தாவிற்கு வருகைத் தந்திருந்த போது அவரிடம் அப்போதைய கொல்கத்தா நகர தற்காலிக ஆளுநராக இருந்த தலைமை நீதிபதி திரு. சக்ரபோர்த்தி கேட்ட கேள்வியும் அவருடைய பதிலையும் மொழிபெயர்க்காமல் அப்படியே பதிவு செய்கிறேன்.

When B.P. Chakraborti was acting as Governor of West Bengal, Lord Attlee visited India and stayed as his guest at the Raj Bhavan for three days. Chakraborti asked Attlee about the real grounds for granting independence to India. Specifically, his question was, when the Quit India movement lay in shambles years before 1947, where was the need for the British to leave in such a hurry. Attlee’s response is most illuminating and important for history. Here is Governor Chakraborti’s account of what Attlee told him:

“In reply Attlee cited several reasons, the most important were the activities of Netaji Subhas Chandra Bose which weakened the very foundation of the attachment of the Indian land and naval forces to the British Government. Towards the end, I asked Lord Attlee about the extent to which the British decision to quit India was influenced by Gandhi’s activities. On hearing this question Attlee’s lips widened in a smile of disdain and he uttered, slowly, putting emphasis on each single letter— ‘mi-ni-mal’.”

 இன்று சுதந்திர வீரர் நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸின் 117வது பிறந்த தினம். அவருக்கு எனது பணிவான வணக்கங்கள்.

 வந்தே மாதரம்!!

மேலதிக விவரங்களுக்கு:

http://psenthilraja.wordpress.com/the-freedom-movement-boses-contribution-ignored/

http://www.nehru.corrupt-india.com/jlnehru2.php

http://en.wikipedia.org/wiki/Subhas_Chandra_Bose

http://folks.co.in/blog/2012/01/23/who-brought-freedom-gandhi-or-netaji/

http://zeenews.india.com/exclusive/netaji-was-not-dead-but-in-russia-and-the-govt-knew-it_3601.html

History of the Freedom Movement in India (Firma KLM, Calcutta) R C Majumdar, Volume III pages 609 -10.

நேதாஜி – மறக்கடிக்கப்பட்ட சுதந்திர வீரர்

சிறுபதிவு

அடல் என்னும் ஆளுமை

11 மே 1998, அன்றைய தினசரி நாளிதழைக் கண்ட அமெரிக்க ஜனாதிபதி கிளின்டன் கண்கள் சிவந்தன.

எத்தனை உளவு செயற்கைகோள்கள், சி.ஐ.ஏ அமைப்பு, அதன் துண்டு எலும்புக்கு வாலாட்டும் ஐ.எஸ்.ஐ அமைப்பு மற்றும் பல உலக நாடுகளின் கொள்ளிக் கண்களையும் மீறி பாரதம் தன்னுடைய அணுகுண்டு சோதனையை வெற்றிகரமாக முடித்து, தன்னுடைய ஆளுமையையும், தன்னை முழுமையான அணு ஆயுதம் கொண்ட தேசமாகவும் தலை நிமிர்ந்து உரைத்தது.

vajpayee

அடல் பிஹாரி வாஜ்பாய்

இதன் பின்னணியில் இருந்தவர் தான் அடல் பிஹாரி வாஜ்பாய். பாரதத்தின் 10வது பிரதம மந்திரியாக இருந்து, நம் நாடு பல்வேறு துறைகளில் வளர்ச்சி பெற வித்திட்டவர்.

சாதாரண குடும்பத்தில் பிறந்து தன்னுடைய கடும் உழைப்பாலும், நேர்மைத் திறத்தாலும் நாட்டின் பிரதம மந்திரியாக உயர்ந்தவர்.

தன்னுடைய வாழ்வை பத்திரிக்கை நிருபராக தொடங்கினார். அப்போது சுதந்திர போராட்டம் உச்சக்கட்டத்தை நெருங்கியிருந்தது. அவர் தீவிரமாக அதில் பங்கெடுத்தார். ராஷ்ட்ரதர்ம, வீர் அர்ஜுன், பாஞ்சஜன்யா மற்றும் ஸ்வதேஷ் போன்ற பத்திரிக்கைகளில் பணியாற்றினார். தன் இளமைக் காலத்திலேயே தன்னுடைய வாழ்வை நாட்டிற்காக அர்ப்பணிக்க உறுதி பூண்டு ராஷ்ட்ரீய ஸ்வயம்சேவக சங்கத்தில் இணைந்து பிரசாரகரானார். அவர் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் திருமணம் செய்து கொள்ளவில்லை.

1942, ஆகஸ்ட் புரட்சியின் போது அவரும் அவருடைய அண்ணன் பிரேமும் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். அது அவருடைய அரசியல் பயணத்தின் ஆரம்பமாக இருந்தது என்றே சொல்லலாம். பின்னர் சுதந்திர வேள்வியில் தன்னை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக் கொண்டார்.

syama-prasad-mookerjee-profile-picture

சியாமா பிரசாத் முகர்ஜி

1951-ல், பாரதீய ஜன சங்கம் ஆரம்பிக்கப்பட்ட போது அதில் வேலை செய்வதற்காக நியமிக்கப்பட்டார். அதன் தலைவராக இருந்த சியாமா பிரசாத் முகர்ஜியின் தலைமை பண்பாலும், சிந்தனைகளாலும் ஈர்க்கப்பட்டு அவருடைய உதவியாளர் ஆனார். 1954-ல் காஷ்மீருக்காக முகர்ஜி சாகும் வரை உண்ணாவிரதம் இருந்த போது அவரும் கலந்துக் கொண்டார், இதில் முகர்ஜி சிறையில் மர்மமான முறையில் இறந்தார். அது அவருக்கு பேரதிர்ச்சி அளித்தது. பின்னர், தீனதயாள் உபாத்யாயா ஜன சங்கத்தின் தலைவரானார். 1957ல் வாஜ்பாய் லோக்சபாவிற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவருடைய பேச்சுத் திறத்தினால் வெகு சீக்கிரத்திலேயே ஜன சங்கத்தின் அடையாளமாக மாறினார்.

Deendayal_Upadhaya Stamp

தீன தயாள் உபாத்யாயா

லோக்சபாவில் அவருடைய பேச்சைக் கேட்ட அப்போதைய பிரதமர் நேரு இவர் ஒரு நாள் பாரத்தின் பிரதமராவார் என்று ஊகித்தாராம். 1968, தீனதயாள் உபாத்யாயாவின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து ஜன சங்கத்தின் தலைமை இளம் வாஜ்பாயின் தோளில் வந்து சேர்ந்தது. அதைத் தொடர்ந்து அவரும் அவருடன் நானாஜி தேஷ்முக், லால் கிருஷ்ண அத்வானி, பால்ராஜ் மதோக் ஆகியோர் இணைந்து ஜன சங்கத்தை தேசிய அளவில் முன்னிறுத்தினார்கள்.

1975 ல் அவசரநிலையை பிரகடனம் செய்தார் அப்போதைய பிரதமர் இந்திரா காந்தி அப்போது பல எதிர்கட்சி தலைவர்களுடன் அடல்ஜியும் கைது செய்யப்பட்டார். 1977ல் அவசர நிலை நீக்கப்பட்ட போது சமூக ஆர்வலர் ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயண் விடுத்த அழைப்பை ஏற்று இந்திராவிற்க்கு எதிராக அனைத்து எதிர்கட்சிகளையும் ஒன்றிணைத்து ஜனதா கட்சி என்ற மாபெரும் கூட்டணி அமைத்தார் அடல்ஜி. 1977 தேர்தலில் ஜனதா கட்சி வெற்றிப் பெற்று மொரார்ஜி தெசாய் தலைமையில் ஆட்சி அமைந்தது. அதில் அடல் ஜி மிகச்சிறப்பாக பணியாற்றினார், வெளிஉறவுத்துறை அமைச்சராக பதவியேற்று ஐ.நா சபையில் முதன் முதலில் ஹிந்தியில் உரையாற்றியவர் என்ற பெருமையைப் பெற்றார். அவருடைய பணிக்காலத்தில் சீனா மற்றும் பாகிஸ்தானுடன் நல்லுறவுகளை காண விளைந்தார்.

மொரார்ஜி தெசாய்

மொரார்ஜி தெசாய்

1979ல் உட்கட்சிப் பூசலால் ஜனதா கட்சி சிதைந்து மொரார்ஜி தேசாய் பதவியை ராஜினாமா செய்தார். அப்போது பாரதிய ஜனதா கட்சி என்ற கட்சியை தன்னுடைய நீண்ட நாள் நண்பர்களான அத்வானி மற்றும் பைரோன் சிங் ஷெகாவத்துடன் இணைந்து 1980ல் ஆரம்பித்து அதன் முதல் தலைவரானார். காங்கிரஸுக்கு மாற்று அரசியல் சக்தியாக உருவானார்.

1980 முதல் பல தடைகள், அரசியல் போராட்டங்கள், சீக்கியர் கலவரம் போன்ற பல இன்னல்களை எதிர்கொண்டு அடல் ஜி தன்னுடைய தலைமைப் பண்பால் கட்சியை ஒருங்கிணைத்து தேசிய அரசியலில் தன்னை ஒரு மாபெரும் ஆளுமையாக நிலைநிறுத்திக் கொண்டார். 1996ம் ஆண்டு நடைபெற்ற தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற போதும் அருதிப் பெரும்பாண்மை இல்லாத காரணத்தால் 13 நாள் பிரதமாராக இருந்து விலகினார்.

Nanaji Deshmukh

நானாஜி தேஷ்முக்

 1998ம் ஆண்டு தேசிய ஜனநாயக முன்னணி என்ற வலுவான கூட்டணியை அமைத்து அதன் அமைப்பாளராகவும் இருந்தார். அந்த ஆண்டு நடைபெற்றப் பொது தேர்தலில் தே.ஜ.கூ அருதிப் பெரும்பாண்மை பெற்று ஆட்சி அமைத்தது. பாரத்தின் பிரதமராக அடல் பிஹாரி வாஜ்பாய் பதிவியேற்றார். அவர் பதவியில் இருந்த ஆண்டுகள் அவருக்கு முள் படுக்கையாகவே இருந்தன.

பொக்ரான்-2 அனுகுண்டு சொதனையால் அமெரிக்கா மற்றும் பல்வேறு நாடுகள் பாரதம் மீது பொருளாதாரத் தடை விதித்தன, அதை தன்னுடைய வலிமையான பொருளாதாரக் கொள்கைகளாலும், தலைமையாலும் எதிர்த்து நாட்டை வளர்ச்சியின் பாதையில் கொண்டு சென்றார். இதன் மூலம் அந்த நாடுகள் தாமாகவே நம் நாட்டின் மீதான பொருளாதாரத் தடையை நீக்கின.

அடல் அவர்களுக்கு பாகிஸ்தான் மற்றும் நம்முடைய அண்டை நாடுகளுடன் நல்லுறவு பேணவே விருப்பப் பட்டார். பாகிஸ்தானுடன் காஷ்மீர் பிரச்சினையை சுமுகமான முறையில் தீர்க்கப் பல்வேறு வழிகளை முன்வைத்தார், அவை பாகிஸ்தானிடம் செவிடன் காதில் ஊதிய சங்காக மாறியது. 1999ம் ஆண்டு கார்கில் போர் மூண்டது ஆபரேஷன் விஜய் மூலம் அதை வெற்றிகரமாக முறியடித்தார் வாஜ்பாய். போர் நேரத்தில் போர்முனைக்கேச் சென்று நமது ராணுவ வீரர்களுக்கு ஊக்கம் கொடுத்தார். இது எந்த ஒரு பிரதமரிடமும் இல்லாத ஒரு குணம். இப்போதைய பிரதமரை நினைக்கும் போது நமக்கு ஏனோ ஒரு நெருடல் ஏற்படுகிறது.

இத்தனை இடர்களையும் மீறி அவருடைய ஆட்சிக் காலத்தில் பல உள்நாட்டு பொருளாதார மற்றும் உள்கட்டமைப்பு சீர்த்திருத்தங்களை அறிமுகப்படுத்தினார். பல வெளிநாட்டு முதலீடுகளை ஈர்த்தார். தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையை நம் நாட்டில் ஊக்குவித்து வளர்ச்சி அடைய செய்தார். எனினும் இவை அவருடைய குறிக்கோள் கிராமபுர வளர்ச்சியில் தான் இருந்தன.

அவருக்கு பிடித்த திட்டங்களாக இருந்தவை தேசிய நெடுஞ்சாலை வளர்ச்சித் திட்டம், பிரதம மந்திரி ஊரக வளர்ச்சி திட்டங்களே. அதன் மூலம் கிராம வளர்ச்சியும் நகர வளர்ச்சியும் ஒரு சேர இருக்க வேண்டும் என்பதே அவரது கோட்பாடாக இருந்தது. அவரது அனைவருக்கும் கல்வி திட்டமும் அதன் ஒரு பகுதி என்றே கூறலாம். பல்வேறு துறைகளில் நாடு முன்னேற்றம் அடைந்தது. நாட்டின் ஒட்டு மொத்த உற்பத்தி விகிதம் (GDP) 6-7% வரை உயர்ந்தது. விவசாய வளர்ச்சியும் தொழில் துறை வளர்ச்சியும் நல்ல முறையில் இருந்தன. இவற்றுக்கெல்லாம் அடிப்படையாக இருந்தது அவரின் பொருளாதாரக் கொள்கைகள்.

Chinnapillai

மதுரை சின்னப்பிள்ளை மற்றும் வாஜ்பாய்

மதுரையில் ஒரு கிராமத்தில் களஞ்சியம் எனும் ஒரு சுய உதவிக்குழுவின் மூலமாக சின்னபிள்ளை என்பவர் பெண்களை ஒன்றிணைத்து அவர்களின் வாழ்வாதாரத்தை வலுப்படுத்தினார். அவருக்கு ஸ்த்ரீ சக்தி புரஸ்கார் என்ற விருதை வழங்கினார் அடல் ஜி. அப்போது அவரை விட வயதில் குறைந்த சின்னப்பிள்ளை அவர்களின் காலில் விழுந்து வணங்கினார். அவருடைய பணிவிற்கு சான்றாக அமைந்தது இந்த நிகழ்வு. மேலும் கிராம முன்னேற்றத்தில் அவர் கொண்டிருந்த பற்றும் இதில் பிரதிபலித்தது.

அவர் சிறந்த கவிஞரும் கூட. தன்னுடைய கவிதைகளைப் பற்றி மிகத் தெளிவாக இப்படிக் குறிப்பிடுகிறார் “என்னுடைய கவிதைகள் ஒரு போருக்கான அறிவிப்பு பொன்றவை, அது தோல்விக்கான முன்னறிவிப்பு அல்ல. அது தொல்வி கண்ட சிப்பாயின் முழக்கம் அல்ல, வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற எண்ணம் கொண்ட போராளியின் முழக்கம். அது சோர்வடைந்த ஒலம் அல்ல, உள்ளத்தைக் கிளறுகின்ற வெற்றி முழக்கம்”

பத்ம விபூஷன் விருது பெற்றவர். மக்களின் மனதில் நீங்காத இடம் பெற்றவர். சிறந்த பாராளுமன்ற உறுப்பினர் விருது பெற்றவர்.

இன்று அந்த மாபெரும் ஆளுமையின் 89வது பிறந்த நாள்.

 25 டிசம்பர் 1924, அன்று கிருஷ்ண தேவிக்கும், கிருஷ்ண பிஹாரி வாஜ்பாய்க்கும் மகனாக பிறந்தார். இவருக்கு நமிதா என்ற வளர்ப்பு மகள் உள்ளார். அடல்ஜியை பிடிக்காதவர்கள் யாரும் இருக்கமாட்டர்கள் என்றே நம்புகிறேன். அன்னாருக்கு என் பணிவாக வணக்கங்கள்.

மேலதிக விவரங்களுக்கு:

1. விக்கி ஆதாரம்

2. அடல் பிஹாரி வாஜ்பாய் வலைதளம்

3. ப்ரிட்டானிக்கா

அடல் என்னும் ஆளுமை

சிறுபதிவு

தானே கற்றுணர்ந்தவன்

பிறப்பும் படிப்பும்

   சாதாரண குமாஸ்தாவாக வாழ்க்கையைத் துவங்கி தன்னுடைய சுய அறிவால் கணிதத்தை கற்று, உலகமே வியக்கும் வண்ணம் பலச் சமன்பாடுகளை இயற்றியவர் ஸ்ரீநிவாச ராமானுஜன்.

Ramanujan

National Mathematics day

ராமானுஜன், டிசம்பர் 22, 1887 ஈரோட்டில் பிறந்தார். இவர் தந்தை ஸ்ரீநிவாசன், தாய் கோமளத்தம்மாள். கும்பகோனத்திலும், தஞ்சையிலுமாக மாறி மாறி இவருடைய சிறு வயது கழிந்தது.

காங்கேயத்தில் இவர் ஆரம்பக் கல்வி கற்றார். 10 வயதிலேயே ஆரம்ப கல்வியை முடித்தார். எல்லா பாடங்களிலும் முதன்மை பெற்று தேறியிருந்தார், மாவட்டதில் முதல் மதிப்பெண். 1897 ஆரம்பக் கல்வி முடித்த அதே ஆண்டு மேல்நிலை கல்வி கற்க டவுன் பள்ளியில் சேர்ந்தார்.

 கணித அறிமுகம்

   அங்கே தான் அவருக்கு முறையான கணிதம் அறிமுகமானது. இயல்பிலேயே கணிதம் மேல் பற்று கொண்டிருந்த ராமானுஜத்திற்கு அந்த பள்ளிக் கணிதம் சில மாதங்களில் புரிந்து விட்டது, அவருடைய ஆர்வத்தால் அவர் வீட்டில் வாடகைக்கு தங்கி இருந்த இரண்டு கல்லூரி மாணவர்களின் கணிதப் புத்தகங்களை வாங்கி படிக்க ஆரம்பித்தார். 11 வயதிற்குள்ளாகவே அந்த கல்லூரி புத்தகங்களை முடித்து அவர்களையே திணரடித்தார்.

   பிறகு அதே மாணவர்களிடம் எஸ்.எல். லோனி (S.L.Loney) என்பவர் எழுதிய அட்வான்ஸ்ட் டிரிக்னாமெட்ரி (Advanced trignometry) என்ற நூலை கடனாக வாங்கிப் படித்தார். முக்கோணத்தின் கொணங்களையும், அதன் அடிப்படையாக வைத்து உருவான sin, cos, tan போன்ற ஃபங்க்ஷங்களையும் (Functions) வைத்து செயல்படுவது திரிகோணமிதி ஆகும். இதையும் அவர் 13 வயதிற்குள்ளாகவே கரைத்து குடித்தார். அதிலேயே இமாஜினரி நம்பர்ஸ், லாகரிதம், எக்ஸ்பொனென்ஷியல் ஃபங்க்ஷன்கள், இன்ஃபைனைட் சீரீஸ் போன்ற பலவும் இருந்தன. இதனால் பள்ளியில் கடினாமான கணக்குகளைக் கூட இவரால் சுலபமாக போட முடிந்தது. ஆசிரியர்களே தடுமாறும் கணக்குகளைக் கூட ராமானுஜன் சுலபமாக போட்டான்.

   கணிதத் தேர்வுகளை பாதி நேரத்திலேயே முடித்துவிடுவார் ராமானுஜன். அவருக்கு கன சமன்பாடுகளை (cubic equations) தீர்ப்பது பற்றி சொல்லப்பட்டது. அதை வைத்து தானே இருபடி சமன்பாடுகளைத் தீர்க்க முயன்றார். ஆனால் ராடிகல் (radical) எண்கள் இல்லாமல் அதை தீர்க்க முடியாது என்பதால் அதில் அவர் தோல்வி கண்டார்.

 வாழ்க்கையை மாற்றிய புத்தகம்

   அவருடைய 15ம் வயதில் ஜி.எஸ்.கார் (G.S.Carr) என்பவர் எழுதிய  A Synopsis of Elementary Results in Pure and Applied Mathematics என்ற புத்தகம் கிடைத்தது. இது ஒன்றும் கணித உலகில் பெரும் மாற்றங்கள் நிகழ்த்திய புத்தகம் ஒன்றும் அல்ல, நம்முடைய BE மாணவர்கள் படிக்கும் local author புத்தகங்கள் என்போமே அது போன்ற புத்தகம், சரியாக சொல்லப் போனால் இங்கிலாந்தில் ஆக்ஸ்ஃபொர்ட், கேம்ப்ரிட்ஜ் போன்ற பல்கலைகழகங்களில் கடினமான டிரைபோஸ் என்ற தேர்வை எழுத வேண்டும். அந்த தேர்வை “மக்கடித்து” வெற்றி பெற எழுதப்பட்டது தான் இந்த புத்தகம்.

   ஆனால் கிட்டத்தட்ட 5000 தேற்றங்களைக் கொண்டது இந்த புத்தகம், நாம் சிறு வயதில் படித்த (a+b)2 முதல் 1875 வரை உயர் கணிதத்தில் இருந்த அத்தனை சூத்திரங்களும், தேற்றங்களும் அதில் இருந்தன. அந்த புத்தகம் அவரின் வாழ்க்கையை புரட்டிப் போட்டது என்றே சொல்லலாம்.

   அந்த புத்தகத்தில் இருந்த பலச் சமன்பாடுகளை தீர்ப்பதிலேயும், விடைகளைத் தருவிப்பதில் அவருடைய இளைய பிராயம் சென்றது. 1904ல் உயர் கல்வியை முதன்மை மதிப்பெண்களோடு முடித்த ராமானுஜன் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். 20 ரூபாய் கல்வி உதவித் தொகை கிடைத்தும் 32 ரூபார் செமஸ்டர் கட்டணத்தைக் கட்ட முடியாத அளவிற்கு வறுமை அவர் வீட்டில்.

கல்லூரியில் தோல்வி

கணிதத்தில் இருந்த ஆர்வத்தால் மற்ற பாடங்களில் மனம் பதியவில்லை, ஆதலால் தேர்வில் கணிதத்தில் நூற்றுக்கு நூறு, ஆங்கிலத்தில் தோல்வி. கல்வி உதவித் தொகையும் முடிந்து போனது. பிறகு சென்னையில் உள்ள பச்சையப்பன் கல்லூரியில் சேர்ந்தார் அங்கும் கணிதம் தவிர மற்ற பாடங்களில் வெற்றி பெற முடியவில்லை. கணிதத்தைத் தவிர வேறெதிலும் ஒன்ற முடியாததால் ராமானுஜத்தின் கல்லூரி வாழ்க்கை பாதியிலேயே முடிந்தது. இந்த சமயத்தில் அவர் வறுமையின் கோரப்பிடியில் இருந்தார். பல நேரம் உணவின்றி பட்டினிக் கிடந்தார், இருந்தாலும் தன்னுடைய கணித ஆராய்ச்சியைக் கைவிடவில்லை.

தமிழ் சினிமா வழக்கப்படி (ஆடி முடிஞ்சா டாப்பா வருவான்!!) அவருடைய அன்னையின் வற்புறுத்தலால் 10 வயது ஜானகியம்மாளை 1909ல் மணந்தார்.

விதிவசத்தால் 1910ல் அவர் உடல் நலம் பாதிக்கப்பட்டது. அவரே தன்னுடைய உடல் நலத்தைக் கண்டு பயந்து, தான் எழுதியிருந்த ஆராய்ச்சி நோட்டை தன் நண்பரான ராதாகிருஷ்ணனிடம் தந்து அதை பச்சையப்பன் கல்லூரி கணித பேராசிரியர் சிங்காரவேலு முதலியார் அல்லது சென்னை கிரிஸ்துவ கல்லூரி பிரிட்டிஷ் பேராசிரியர் எட்வர்ட் பி ரோஸிடம் ஒப்படைத்துவிட கூறினார். ஆனால் அவர் நோயிலிருந்து பிழைத்து வந்து மீண்டும் தன் கணித ஆராய்ச்சியைத் தொடர்ந்தார்.

வாழ்வாதாரத்திற்காக சில கல்லூரி மாணவர்களுக்கு ட்யூஷன் கற்றுக்கொடுத்தார். மேலும் ஏதாவது குமாஸ்தா வேலை கிடைக்குமா என்று தேடிக் கொண்டிருந்தார். கல்லூரி படிப்பை முடிக்காததால் அவருக்கு வேலை அத்தனை சுலபத்தில் கிடைக்கவில்லை.

புதிய தொடக்கம்

அப்போது இந்திய கணிதக் கழகம் “Indian Mathematical Societyஎன்ற அமைப்பை ஏற்படுத்தியிருந்த ராமஸ்வாமி ஐயர் என்பவரை சந்தித்துத் தன்னுடைய ஆராய்ச்சியைக் காண்பித்தார் ராமானுஜன். அத்துடன் தனக்கு ஏதாவது ஒரு குமாஸ்தா வேலை வாங்கி வேண்டினார்.

ராமானுஜத்தின் திறமைகளைப் பார்த்த ராமஸ்வாமி ஐயர், அவருக்கு சிபாரிசுக் கடிதம் கொடுத்து அனுப்பினார். அதுவும் பெரிய அளவில் உதவவில்லை. அப்போது நெல்லூர் கலெக்டராக இருந்த ராமச்சந்திர ராவின் அறிமுகம் கிடைத்தது. அவருக்கும் கணிதத்தில் ஆர்வம் இருந்தது, இந்தியக் கணித கழகத்தின் செயலாளராக இருந்தார் அவர். அவர் முதலில் ராமானுஜத்தை ஏமாற்றுக்காரர் என்றே நினைத்தார். ஆனால் அவருடைய சில கணித சமன்பாடுகளைப் புரிந்து கொண்ட பின்னர் தன்னுடைய எண்ணத்தை மாற்றிக் கொண்டார்.

அவருக்கு மாதா மாதம் 25 ரூபாய் உதவித்தொகை அளிப்பதாகவும், சென்னையில் ஒரு நல்ல வேலைக்கு ஏற்பாடு செய்வதாகவும் உறுதி அளித்தார் ராமச்சந்திர ராவ். இதனால் தற்காலிகமாக ராமானுஜத்தின் வாழ்க்கை பிரச்னைக்கு முடிவு கிடைத்தது. பின்னர் ஒரு வருட காலம் அவர் கணித ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டார். ஜர்னல் ஆஃப் இண்டியன் மேத்தமடிகல் சொசைட்டி என்ற இதழில் பல கட்டுரைகள் எழுதினார்.

1912ல் ராமச்சந்திர ராவின் உதவியால் சென்னை போர்ட் ட்ரஸ்ட்’ல் எழுத்தர் வேலை கிடைத்தது. அப்போது அங்கே அவருடைய மேலதிகாரி நாராயணன் என்பவருக்கும் கணிதத்தில் ஆர்வம் இருந்தது அதனால், அலுவலக நேரத்தில் கூட கணித ஆரய்ச்சி செய்ய அனுமதித்துவிடுவார். மற்றும் அப்போது அதன் தலைமை பொறியாளராக இருந்த சர் பிரான்சிஸ் ஸ்பிரிங்கும் கண்டுகொள்ளாமல் விட்டுவிடுவார்.

ஹார்டியின் அறிமுகம்

இப்போது அவருக்கு நிலையான வேலை, குடும்பம், ஆதரவான மேலதிகாரிகள் என்று தன்னுடைய ஆராய்ச்சிக்குத் தேவையான அனைத்தும் இருந்தது. அவருக்கு தன்னுடைய கணித ஆராய்ச்சிக்கு அங்கீகாரம் வேண்டும் என்று எண்ணத் துவங்கினார்.

Infinite series

ஹார்டியை தடுமாறவைத்த சூத்திரம்

ஆனால் அது இங்கு கிடைக்காது என்பதை அறிந்தார், அதனால் இங்கிலாந்தில் உள்ள பல்வேறு கணிதப் பேராசிரியர்களுக்கு கடிதம் எழுத ஆரம்பித்தார். அதில் ஹார்டி என்பவர் ராமானுஜத்தின் கடித்தில் இருந்த சமன்பாடுகளைப் பார்த்து பிரமித்தார், அவரும் அவருடைய நண்பர் லிட்டில்வுட்டும் இணைந்து ராமானுஜனின் சமன்பாடுகளை புரிந்து கொள்ள முயன்றனர். மிகுந்த பிரயாசைப்பட்டு அவர் அனுப்பிருந்த சமன்பாடுகள் தவறு என்று நிரூபித்தாலும் ராமானுஜனிடம் திறமை இருக்கிறது என்று அறிந்தனர். அவரை இங்கிலாந்துக்கு வரவழைக்க முயற்சி செய்தனர்.

Impressed formula

ஹார்டி தான் எழுதிய Orders of Infinity என்ற புத்தகத்தில் பகா எண்களைக் கொடுக்கக் கூடிய சூத்திரங்கள் இதுவரை கண்டுபிடிக்கப் படவில்லை என்று எழுதியிருந்தார், அதை மறுத்து தான் அந்த சூத்திரத்தை கண்பிடித்துவிட்டதாக தான் ராமானுஜன் அந்த கடித்ததை எழுதியிருந்தார்.

வறுமை

ராமானுஜன் எழுதியிருந்த பல சமன்பாடுகள் அவர்களுக்கு புரியவில்லை என்றாலும் அவற்றை ஆராய்ந்து பார்த்த போது, அவர் உலகின் பல கணித மேதைகள் கண்டுபிடித்த தரவுகள், சூத்திரங்கள் மற்றும் தேற்றங்களை தான் உருவாக்கிக்கொண்ட பாணியில் சொல்லியிருந்தார். இது அவர்களை மேலும் திணறடித்தது. அவர்கள் ராமானுஜனை கடிதம் மூலம் தொடர்பு கொண்டு அவரிடம் அவருடைய வழிமுறைகள், அதற்கான நிரூபணங்கள் ஆகியவற்றைக் கேட்டனர். அதற்கு அவர் கூறிய பதில் அவர் அளித்த பதில் இங்கே பதிவு செய்யப் படவேண்டியதாகிறது.

“உங்களிடம், என்மீது கருணை வைத்திருக்கும் ஒரு நண்பரைக் கண்டுபிடித்துள்ளேன். என்னுடைய உடனடித் தேவை, எனது மூளையை பாதுகாக்க கொஞ்சம் உணவு. உங்களிடமிருந்து சிபாரிசுக் கடிதம் கிடைத்தால், மெட்ராஸ் பல்கலைகழகத்திலிருந்தோ அல்லது அரசிடமிருந்தோ எனக்கு உதவித்தொகை கிடைக்கலாம்”

இது அவரின் வறுமையையும், அவர் ஆராய்ச்சியில் அவர் கொண்டிருந்த பற்றையும் ஒருசேர விளக்கும். இதே ராமானுஜன் இங்கிலாந்தில் பிறந்திருந்தால் இந்நேரம் Fellow of Royal Society மதிப்பு பெற்று ராஜ வாழ்க்கை வாழ்ந்திருந்திருக்கலாம்.

இதன் பின் அவருக்கு சென்னை பல்கலைகழகம் மூலமாக அவருக்கு உதவி கிடைத்தது. போர்ட் டிரஸ்டில் எப்போது வேண்டுமானாலும் சேர்ந்து கொள்ளலாம் என்ற நிபந்தனையோடு நீண்ட விடுமுறை அளிக்கப்பட்டது. தன் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டார். பல் கடிதங்களை அனுப்பினார், அதிலும் வெறும் சமன்பாடுகள் தான் இருந்தன. இதனால் ஹார்டி ராமானுஜனிடம் வழிமுறைகளைக் கேட்டு மீண்டும் கடிதம் அனுப்பினார், அதற்கு அவர் கூறிய பதில் “என்னுடைய வழிமுறைகள் முற்றிலும் புதியவை. இதுவரை யாருமே செய்திராதவை. நானே எனக்காக உருவாக்கிக் கொண்டவை. யாரேனும் கேலி செய்வார்களோ என்ற பயத்தால் அதை விளக்கிச் சொல்ல எனக்கு தயக்கமாக இருக்கிறது” என்றார்.

மாபெரும் திருப்பம்

அந்த சமயம் ஹார்டி ஒரு முடிவெடுத்தார், அது ராமானுஜனை எப்படியாவது இங்கிலாந்துக்கு அழைத்து வரவேண்டும் என்பது தான் அது. அதற்காக இங்கிலாந்து அரசை வளைத்து “நீங்க வந்தா மட்டும் போதும்” என்கிற ரீதியில் அவருக்கான உதவித் தொகை, தங்கும் ஏற்பாடு கேம்ப்ரிட்ஜ் பல்கலைகழகத்தில் சேருவதற்கான அனுமதி என அனைத்தும் செய்யப்பட்டன.

டிரினிடி கல்லூரியில் ராமானுஜன்

டிரினிடி கல்லூரியில் ராமானுஜன்

மார்ச் 17, 1914 அன்று நெவாசா என்ற கப்பலில் மதராஸ் பட்டணத்தின் கணித மேதை இங்கிலாந்து நோக்கி சென்றார். ஏப்ரல் 18 அன்று கேம்ப்ரிட்ஜின் டிரினிடி கல்லூரியில் தன் பெயரைப் பதிவு செய்து கொண்டார். அவருக்கு பார்ன்ஸ் என்ற ஆசிரியர் நியமிக்கப்பட்டார். அவர் வந்தது ஆராய்ச்சிகாக என்றாலும் சில வகுப்புகளில் அவர் கலந்து கொண்டார். ஒருமுறை பெர்ரி என்ற ஆசிரியர் வகுப்பு எடுத்துக் கொண்டிருந்தார். அவர் எழுத ஆரம்பித்த கணக்கைப் பார்த்து ராமானுஜன் புன்னகைத்தார். அதைப் பார்த்த பெர்ரி ஏதாவது சொல்ல விரும்புகிறீர்களா என்று கேட்டார். ராமானுஜன் நேராக சென்று அவரிடம் சாக்கை வாங்கி எழுத ஆரம்பித்தார். பெர்ரி எதை நிரூபிக்க நினைத்தாரோ அதே பதில்.

சில மாதங்களிலேயே ராமானுஜனின் புகழ் கேம்ப்ரிட்ஜில் பரவ ஆரம்பித்தது. ஹார்டியும், லிட்டில்வுட்டும் ராமானுஜனை சந்தித்தார்கள் அவர்களிடம் அவருடைய நோட்டு புத்தகங்களைக் காண்பித்தார். அவர்களும் தாங்கள் ஆவலாக காத்திருந்த வழிமுறைகளைக் கண்டார்கள். அவற்றில் சில தவறானவை, சில முன்பே கண்டுபிடிக்கப் பட்டவை.

ஆனால் அதற்கும் மேலாக பல விஷயங்கள் அதில் இருந்தன. அற்புதமான சமன்பாடுகள், முக்கியமாக தொடர் பின்னங்கள் (Series fractions), முடிவில்லா தொடர்கள் (Infinite series) இவை இரண்டுக்கும் இடையே பலத் தொடர்புகளைக் கண்டுபிடித்திருந்தார்.

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகள்

கேம்ப்ரிட்ஜில் தங்கியிருந்த போது அவர் ஒரே ஒரு ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையை அவர் வெளியிட்டார் அது Modular equations and Approximations of Pi . பையின் மதிப்பை 3.14 என்று குத்துமதிப்பாக தான் எழுத முடியும். பிற்காலத்தில் கணிணிகளைக் கண்டுபிடித்த போது, ராமானுஜனின் ஃபார்முலாவை வைத்துதான் ‘பை’யின் பதிப்பை கணகிட்டார்கள். அது தான் சீக்கிரமாக விடையை தந்தது.

அவர் மூன்று கட்டுரைகளை எழுதி முடித்து அவை கேம்ப்ரிட்ஜ் ஜர்னலில் அக்டோபரில் வரும் என்று காத்திருந்தார், அதற்குள்ளாக முதல் உலகப்போர் வந்து ஒரே அக்கப்போராகிவிட்டது. அவருடைய ஆராய்ச்சியில் ஒரு தடைக்கல்லாக வந்தது. இருந்தாலும் ஹார்டியும், ராமானுஜனும் இணைந்து ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டார்கள்.

1915ல் ராமானுஜன் ஒன்பது கட்டுரைகளை மிக முக்கியமான இதழ்களில் வெளியிட்டார். அதில் ‘அதி பகு எண்கள்’ (High composite numbers) என்ற கட்டுரை அதி முக்கியமானது. அந்த கட்டுரையையே ஆராய்ச்சி தீசிஸாக எடுத்துக் கொண்டு ராமானுஜனுக்கு டிகிரி வழங்குவது என்று டிரினிடி கல்லூரி முடிவெடுத்தது. இதன் மூலம் தான் இரண்டுமுறை தோற்ற கல்லூரி பட்ட படிப்பை அவர் பெற்றார். மார்ச் 1916ல் ராமானுஜனுக்கு B.A பட்டம் வழங்கியது.

மேலும் தன் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டிருந்த அவருக்கு ஏதோ வியாதி என்று மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டார். வயிற்றில் அல்சர் இருக்குலாம் என்று சந்தேகித்தார்கள், கடைசியாக காசநோய் (TB) என்று முடிவுக்கு வந்தார்கள். அவருடைய நோய் முற்றி இருந்த நேரத்தில் அவருக்கு ஃபெல்லோ ஆஃப் ராயல் சொசைட்டி மே 1918ல் தரப்பட்டது. இந்த விஷயம் பாரத்ததிற்கு தெரிய வந்ததும் அனைவரும் சந்தொஷத்தில் மிதந்தனர். பின்னர் அவர் டிரினிடி கல்லூரியின் ஃபெல்லோவாக அறிவிக்கப்பட்டார்.

கணக்கு முடிந்தது

ஆனால் ராமானுஜனின் உடல் நிலை மோசமானது, அவரை பாரதத்திற்கு அனுப்பி வைக்க முடிவு செய்தார்கள். அவர் எங்கிருந்து வேண்டுமானாலும் ஆராய்ச்சி செய்யலாம். ஏப்ரல் 1919ல் சென்னை வந்து சேர்ந்தார்.

1920ல் சென்னை சேத்துபட்டில் தங்கினார். அவருடைய கடைசிக் காலம் அது. படுக்கையிலேயே அவர் கணித ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டியிருந்தது. அவருடைய ஆராய்ச்சியின் மூலமாக பல கட்டுரைகள் வெளியாயின. 1920 ஏப்ரல் 26 அன்று தன்னுடைய 33ம் வயதில், ராமானுஜனின் உயிர் தீராத நோய் மூலமாக பிரிந்தது. இறப்பதற்கு நான்கு நாட்களுக்கு முன்னால் கூட எதையோ எழுதிக் கொண்டிருந்தாராம் அவர்.

இன்றும் நம்மில் பலர் ராமானுஜனைப் போன்று பலத் திறமைகள் இருந்தும் சரியான சூழ்நிலைகள் இல்லாமல் தமது கனவுகளை மறந்து, தங்களுடைய திறமைகளை கண்டுகொள்ள முடியாமல், வெளிப்படுத்த முடியாமல் இருக்கின்றனர். இளைஞர்கள் கணிதத்தில் ஈடுபாடு கொண்டு ஆராய்ச்சியில் ஈடுபடவேண்டும்.

அவர் பிறந்த தினத்தை நாம் தேசிய கணித நாளாகக் கொண்டாடுகிறோம். இந்த பதிவு 22/12/2013 அன்றே பதிவிட்டிருக்கப்பட வேண்டியது. சூழ்நிலைக் காரணமாக இரண்டு நாள் தாமதமாக வெளியிட்டிருக்கிறேன்.

ராமானுஜன் பெயரில் பரிசு

ராமானுஜன் பெயரில் பரிசு

தபால் தலை

தபால் தலை

மேலதிக விவரங்களுக்கு :

ஸ்ரீனிவாச ராமானுஜன் விக்கிபிடியா

ராமானுஜத்தின் பெயரில் இருக்கும் கணித சமன்பாடுகள்

http://ksmuthukrishnan.wordpress.com/2009/09/05/111/

கணித மேதை